- Geen schending (artikel 56ter, § 11, 2°, van de wet betreffende de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, in zoverre het de ziekenhuizen waarvan de dienst voor centrale inning van de honoraria van de ziekenhuisartsen de honoraria met betrekking tot de « ambulante verstrekkingen » int en de ziekenhuizen waarvan die dienst dat type van honoraria niet int op dezelfde manier behandelt)
- Niet-ontvankelijkheid van de prejudiciële vraag (in zoverre zij betrekking heeft op een vermeende identieke behandeling van ziekenhuizen « die aan de grens van het land gelegen zijn », die een « regelmatig buitenlands patiëntenbestand » hebben, en ziekenhuizen die elders gelegen zijn, die niet zulk een patiëntenbestand hebben)
Trefwoorden
Sociaal recht - Sociale zekerheid - Verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen - Verstrekkingen verleend in een ziekenhuis - Systeem van de referentiebedragen - Terugbetaling van de ambulante verstrekkingen uitgevoerd tijdens de carensperiode - Dienst voor de centrale inning van de honoraria van de ziekenhuisartsen